Najnowsza książka Ludwika Filipa Czecha Wióry to tom poetycki, w którym autor z niezwykłą uważnością wydobywa sens z tego, co kruche, nietrwałe, łatwe do przeoczenia. Tytułowe „wióry” stają się tu metaforą śladów pozostawianych przez autora:
„w tartaku głowy
wiersz ciężki
jak pień
przewala się
trze
skrzypi
wióry lecą”.
Każdy wiersz jest rodzajem krótkiej noweli: skondensowaną opowieścią, w której rozpoznajemy dramat, ironię, ale też czułość wobec tego, co przemija. Czech łączy refleksję z precyzją obrazu i rytmem języka, tworząc poezję, która rozlicza się z czasem i pamięcią, a jednocześnie ocala to, co najdrobniejsze i najbardziej ulotne.