GK JODŁA POSPOLITA 7-15 CM.

Zimozielone, żywiczne drzewa z koronami stożkowatymi, wyraźnym strzelistym pniem i konarami ułożonymi w okółkach.

Drzewo w środkowoeuropejskich warunkach osiągające do 55 m, pierśnica do 1,5 m, korona wąska, dość luźno ugałęziona, na szczycie tworzy się tzw. „bocianie gniazdo”.

Najwyższe jodły w Europie (w Schwarzwaldzie) osiągały 68 metrów.

Najpotężniejszym zmierzonym okazem jodły pospolitej w Polsce była 600-letnia „Gruba Jodła”, rosnąca kiedyś na północnych stokach Babiej Góry o obwodzie pnia w pierśnicy wynoszącym 676 cm[5]. W XXI w. największy obwód pnia stwierdzony w Polsce miał osobnik rosnący do 2013 w Bieszczadach (na stoku Kosowca) o obwodzie 527 cm (przy 42 m wysokości).

Po jego powaleniu rekord należy do osobnika nazywanego Lasumiłą, rosnącego w leśnictwie Jabłonki, o obwodzie w pierśnicy 519 cm (przy wysokości 35 m). Wyższe od niego osobniki (40 m i 43 m), o mniejszej pierśnicy, na początku XXI w. rosły w Nadleśnictwie Stuposiany.

Najwyższa jodła w polskich Tatrach rośnie (aktualne na 2016 r.) w Suchym Żlebie i mierzy 43,5 m.

Pień prosty, strzelisty, łatwo oczyszczający się z bocznych gałęzi.

Młoda kora cienka, gładka, jasnopopielata z pęcherzykami żywicy, stara wąsko spękana na tarczkowate płytki.

Drewno lekkie, miękkie, łatwo łupliwe.

Pąki suche (nieożywicowane, bardzo charakterystyczna cecha), nieduże o czerwonawobrązowej barwie, u nasady białawe.

Łuski jajowate, niewielkie.

Liście bigły zwykle spłaszczone, u nasady mniej lub bardziej zwężone, skręcone i zawsze zakończone małą, przylgowatą stopką.

Wierzchołki rozdwojone lub wycięte, rzadziej tępe lub ostro zakończone.

Na gałązce osadzone spiralnie, zebrane w boczne, dwustronne grzebienie. Igły ok. 25 mm długości, tępo zaokrąglone na końcach.

Górna strona ciemnozielona, błyszcząca, z wgłębieniem pośrodku (bruzdką), dolna z liniami aparatów szparkowych, pokrytych dwoma białymi paskami nalotu woskowego.

Na pędach generatywnych są sztywniej, bardziej nastroszone, o zaostrzonych końcach.

Kwiaty męskie z żółtymi pylnikami, zebranymi w jajowate kotki wyrastające pojedynczo w kątach igieł, na ubiegłorocznych gałązkach. Kwiaty żeńskie zebrane w wielołuskowe, wyprostowane szyszki.

Roślina kwitnie od kwietnia do maja.

Szyszki zielone szyszki, kształtu walcowatego, ok. 15 cm długości i średnicy 3-5 cm, stojące na gałęzi.

W czasie dojrzewania przybierają barwę brązowawą.

Gdy dojrzeją rozpadają się, zostaje tylko oś szyszki.

Łuski wspierające dłuższe od nasiennych, wystające i odgięte (cecha charakterystyczna dla sekcji).

Nasionatrójkątnojajowate, żółtawe, z szerokim, purpurowo-żółtym skrzydełkiem.

Zawierają płynną żywicę o przyjemnym zapachu.

Przedmiotem sprzedaży są roczne sadzonki jodły pospolitej o wysokości od 7 do 15 cm.

sadzonki z gruntu kopane.